| Profil von YordYodskFotosBlogListen |  Extras  Hilfe |
Yodsk03 Mai ความเห็นที่แตกต่างช่วงนี้รู้สึกหรือไม่ว่าทำไมความคิดของคนไทยแบ่งแยกเป็นฝักฝ่ายอย่างชัดเจน
เรื่องที่ว่านี้คือเรื่องของการเมืองและอุดมการณ์
สถานการณ์ปัจจุบันเหมือนกับเรากำลังดูการแข่งขันอะไรซักอย่าง (ไม่รู้เรียกว่าอะไรเหมือนกัน)
ที่เราเป็นคนดูอยู่บน stand แล้วก็มีผู้เล่นมากมายหลายฝ่าย (มากกว่า 2 แน่นอน) กำลังห้ำหั่น
มั่วกันอยู่ในสนาม พร้อมทั้งตะโกนเรียกให้คนดูที่อยู่บน stand ให้เข้ามาเชียร์ หรือหนักหน่อย ก็ให้
กระโดดลงมาช่วยแข่งขันในสนามด้วยเลย จุดประสงค์เพื่อให้ท้ายที่สุดแล้วจะมีกลุ่มผู้ชนะเหลืออยู่รอด
เป็นกลุ่มสุดท้ายที่จะได้บ้านเมืองนี้ไป
ในการแข่งขันนั้น เนื่องจากว่ามีผู้เล่นมากมายหลายฝ่าย ดังนั้นการต่อสู้ จึงไม่ได้ต่อสู้กับคู่ต่อสู้แบบ หนึ่งต่อหนึ่ง
แต่เป็นรูปแบบของการจับมือ ร่วมมือกันชั่วคราว เพื่อให้ตนมีกำลังมากกว่าฝ่ายตรงข้าม หรือ ฝ่ายที่ไม่สามารถหา
ผู้อื่นมาร่วมด้วยได้ เพื่อทำร้ายศัตรูเหล่านั้นให้พินาศไปก่อน ก่อนที่จะมาผลาญมิตรที่เคยร่วมมือกันมาเก่าก่อน
ให้มอดม้วยลงไปในภายหลัง เพื่อดำรงไว้ซึ่งอุดมการณ์ของตน
การจะชนะหรือแพ้ จึงขึ้นอยู่กับว่าจะหาพวกที่อยู่ในสนามได้หรือไม่ หรือจะโฆษณาชวนเชื่อให้ผู้ชมมาเข้าพวกด้วย
หรือลงมาร่วมต่อสู้ด้วยในจำนวนที่มากน้อยเพียงไร
เราจึงเห็นสงครามข่าวสาร การโฆษณาชวนเชื่อ การติดสินบนแก่ชนทุกชั้นในรูปแบบที่ต่างกัน เพื่อดึงคนเข้ามาเป็นพวก
ตอนนี้เราเห็นคนกลุ่มไหนบ้าง ?
เราเห็นคนทั่วไปที่อยากมีสังคมที่ดีงาม เต็มไปด้วยคุณธรรมและความถูกต้อง
เราเห็นคนยากไร้ ไม่มีจะกิน ที่คิดจะรอให้คนอื่นยื่นมื่อมาช่วยเหลือ โดยไม่คิดจะช่วยเหลือตัวเองก่อน
เราเห็นคนร่ำรวย ที่รอจะได้ผลประโยชน์จากเศษเนื้อเหลือ ๆ ที่ชนชั้นปกครองโยนมาให้
เราเห็นคนอีกหลายคนที่อุดมการณ์แห่งความเปลี่ยนแปลงยังคงซ่อนอยู่ แต่รอเวลาที่เหมาะสมที่จะทำให้เกิดความ
เป็นธรรมแก่ทุกชนชั้นอย่างเท่าเทียม
เราเห็นคนกำเริบเสิบสาน ที่อยากพาตนเองขึ้นสู่อำนาจสูงสุด โดยไม่คำนึงถึงคุณธรรมใด ๆ ทั้งสิ้น
สุดท้าย เราเห็นคนที่อยู่เฉย ๆ ที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาว หรือมีความรู้สึกร่วมกับเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น และทำเป็นเหมือนว่า
เรื่องต่าง ๆ เหล่านี้ไม่เกี่ยวกับพวกเขา และการไปยุ่งกับเรื่องนี้ไม่ทำให้ความเป็นอยู่ของพวกเขาดีขึ้น
นี่คือตัวอย่างของกลุ่มคนที่กำลังลงไปแข่งในสนามชีวิต
อย่างที่บอก ตอนนี้ทุกกลุ่มกำลังหากพวก ใครไม่มีพวก ไม่มีการสนับสนุนจากคนดู ก็ต้องแพ้ไป
เสร็จแล้วก็เตรียมดูไอ้พวกที่จับมือกันหันกลับมาฆ่ากันเอง จนหมด
อาจจะเหลือผู้ชนะที่ยืนอยู่จนการแข่งขันสิ้นสุด หรืออาจไม่เหลือใครเลยก็ได้
คุณล่ะ อยากเป็นแค่ผู้ดู หรือผู้เล่น ?
02 Dezember ทุกวินาที คือ การเปลี่ยนผ่านจริงหรือไม่ที่ทุกวินาที คือ การเปลี่ยนผ่าน และ เปลี่ยนแปลง
เราจะยอมรับมันได้หรือไม่ หรือเราอยากให้มันอยู่เฉย ๆ
หลายคนคงเคยฝันดี ๆ แล้วเคยมั้ย ที่อยากหยุดมันไว้แค่นั้น แค่ตอนที่เรามีความสุขที่สุด
เราไม่อยากรู้เรื่องราวต่อไปแล้วว่ามันจะเป็นอย่างไร
ช่างแตกต่างจากสิ่งที่เป็นจริงเสียนี่กระไร
เรากลัวหรือเปล่า ที่หลังจากนั้นมันอาจไม่สุข เหมือนจุดสูงสุดที่มันเคยเป็น
ใช่ !! กลัวมาก ๆ ด้วย
แล้ว "ความคาดหวัง" ล่ะ
ทุกวันนี้เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยความฝันของเรา หรืออยู่บนความคาดหวังของคนอื่นกันแน่
หรือ "คนทั่วไป" จะต้อง balance ทั้งสองอย่างนี้ให้ได้
จะเป็นไปได้หรือไม่ หากเราไม่ต้องแบกความคาดหวังจากคนรอบข้าง
แล้วปล่อยให้เราทำในสิ่งที่เราอยากทำ ซึ่งสุดท้ายแล้ว คนรอบข้างก็จะได้ในสิ่งที่เค้าไม่ได้คาดหวัง
แต่เราต่างหากที่เป็นผู้ทำให้จากใจจริง
เคยมั้ย ที่อยู่ ๆ ก็มีคนเอาของอะไรมาให้ โดยไม่คิดว่าเค้าจะเอามา
และเคยมั้ยที่รอคอยให้คนเอาของมาให้ แล้วสุดท้ายเค้าก็ไม่มา ....
คุณว่าต่างกันมั้ย ? 28 Oktober เตะบอลกันเต๊อะห่างหายจากการเตะบอลสนามใหญ่มาประมาณ 2 ปี วันนี้ดีใจได้เตะอีกแล้ว
เรื่องเริ่มมาจาก ไอ้ธง OSK 116 สวนโดม เพื่อนตั้งแต่สมัย ม.4 ที่ไม่ค่อยได้เจอกัน
อยู่ดี ๆ ก็โทรมาชวนให้ร่วมทีมฟุตบอลของมันที่ส่งแข่งลีกแถวเกษตร นวมินทร์
ดู Line up ผู้เล่นแล้วไม่ต้องลังเลใจในการร่วมทีม เพราะพวกมันคือเพื่อนห้อง 412 กันทั้งนั้น
และเพิ่มเติมด้วยเพื่อน ๆ ที่เล่นกันมาตั้งแต่ ม.ปลายอีกหลายคน ก็เลยตัดสินใจเล่นอย่างไม่ลังเล
เมื่อวานเป็นวันแรกที่ไปแจม เจอกับทีม Price water house cooper บริษัทตรวจสอบบัญชีชื่อดัง
เล่นกันแค่ครึ่งเดียวก็ยิงไป 3-0 เฮ้ย เป็นไปได้อย่างไร
อีกครึ่งหนึ่งเจอกับทีมในลีกอีกทีม มีฝรั่งเล่นด้วย เจอเราไปอีก 4-0
เฮ้ย !! ทำไมมันเก่งวะ ?
รู้มาว่ามันเล่นกันมานานแล้ว อ๋อ เป็นงี้เอง
ดี ๆ จะได้มาเล่นบ่อย ๆ เพื่อสุขภาพ เจอเพื่อน ๆ ทุกอาทิตย์
ต้องฟิตกว่านี้ซะแล้ว 16 September การเปลี่ยนแปลงทุกวินาทีที่ผ่านไป ย่อมเกิดการเปลี่ยนแปลง
เราไม่สามารถห้ามการเปลี่ยนแปลงได้ หรือแม้อยากเพียงจะหยุดไว้สักชั่วครู่ก็ตาม
น่าแปลก ที่หลายคน (รวมทั้งผู้เขียนด้วย) ไม่ชอบการเปลี่ยนแปลง
อยากจะอยู่ในวงกลมวงเดิม ที่มันสมดุลย์อยู่แล้ว
แต่หลายคนบอกว่า การยึดติดกับสิ่งเดิม ๆ จะไม่ก่อให้เกิดสิ่งใหม่ ๆ ที่อาจจะดีกว่าเดิมก็ได้
อยากจะบอกว่า เมื่อมองกลับกัน ก็เพราะว่าการอยากให้เกิดสิ่งใหม่ ๆ มิใช่หรือ
ที่ทำให้โลกมันวุ่นวายอยู่ทุกวันนี้
ไม่ใช่ว่าเป็นคนขวางโลก แต่บางทีก็เป็นความอ่อนแอส่วนตัวที่ไม่อยากจะเจออะไรใหม่ ๆ
จะหาว่าขี้ขลาดก็ยอม 30 Juli RATATOUILLEไปดูหนังมาวันนี้ เป็นหนัง Animation เรื่อง RATATOUILLE
(แร็ท ทา ทู อี้) เป็นเรื่องราวของ "หนู" ที่มีพรสวรรค์ในการปรุงอาหาร
ดีเสียกว่ามนุษย์เสียอีก
นานมาแล้วที่ไม่ได้ดูหนังแล้วเดินออกจากโรงด้วยรอยยิ้ม ยิ้มที่ไม่หุบได้ง่าย ๆ
หรือเรียกว่าเป็นยิ้มที่อิ่มเอมใจและมีความสุข
ถ้าใครยังไม่ได้ดูขอแนะนำว่าให้ไปดูอย่างด่วน เพราะหนังเรื่องนี้ไม่ใช่แค่การ์ตูนธรรมดาๆ เท่านั้น
หนังบอกว่า "Anyone can do anything" หรือที่บอกว่า "ใคร ๆ ก็สามารถ ...... ได้"
เช่นในเรื่องบอกว่า "ใคร ๆ ก็สามารถทำอาหารได้ " หรือมีสายการบินหนึ่งโฆษณาว่า "ใคร ๆ ก็บินได้" เป็นต้น
แต่ต้องชมคนเขียนบทที่ให้หนูสามารถทำอาหารได้ แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องเกินความจริงในโลกเน่าเหม็นก็ตาม
สิ่งที่สอนเราก็คือ ให้เชื่อมั่นในความสามารถของมนุษย์เดินดิน ขี้เหม็น เช่นเรานี้ ว่าเราทำได้
และทำได้จริง ๆ ถ้าใครล้มเลิกความตั้งใจ ก็คงอายหนู
เพราะท้ายสุดแล้วพรสวรรค์ ก็ย่อมแพ้ พรแสวงอยู่ร่ำไป 29 Juli คำขวัญประทับใจไม่ว่าไอ้หน้าไหน ... ตายทั้งนั้น
... มันไม่ถูกต้อง ....
เวลาที่ท้อใจ ก็ท่องกันไว้
แถมของหลวงเตี่ย วัดสุทัศน์ฯ
นอนนาน งานน้อย
ใช้บ่อย เงินหมด
เงินมี หน้าสด
เงินหมด หน้าแห้ง
สวัสดี
|
|
|||||
|
|
